Yooka-Replaylee

داستان بازی که با یک «قاب روایی جدید و هوشمندانه» بازتعریف شده، ماجراجویی یوکا (یک آفتاب‌پرست رنگارنگ) و لیلی (دوست پرنده‌اش) را در قالبی «افسانه‌گونه و داستان‌گونه» روایت می‌کند که به گفته برخی منتقدان، این بار به مراتب منسجم‌تر و جذاب‌تر از نسخه اصلی شده است. این دو ماجراجویِ بعید، پس از اینکه شخصیت شرورِ بازی یعنی «کپیتال بی» (Capital B)، یک سرمایه‌دار حریص، کشتی آن‌ها را منهدم کرده و «پیجی‌ها» (Pagies) - کلکتیبل‌های کلیدی و جادویی - را از آن‌ها می‌دزدد، سفری را در پنج جهان عظیم و خیالی آغاز می‌کنند تا بار دیگر این گنجینه‌های ارزشمند را بازیابند. این قاب داستانی جدید با صحنه‌های کوتاه و اضافی همراه شده است که به ارتباط بهتر میان شخصیت‌ها و درک انگیزه‌های آن‌ها کمک می‌کند، هرچند برخی منتقدان همچنان روایت را به عنوان یک نقطه ضعف (هرچند قابل‌چشم‌پوشی) ذکر کرده‌اند. نکته قابل توجه این است که به دلیل بازطراحی گسترده، بازی جدید و نسخه اصلی هر دو به عنوان بخشی از یک «کانن» واحد در نظر گرفته شده‌اند و تغییرات در قالب یک «بازگویی خاطرات» توسط خود شخصیت‌ها توجیه شده است.

گیم‌پلی بازی، قلب تپنده این بازآفرینی است که دستخوش بیشترین و تأثیرگذارترین تغییرات شده است. بزرگ‌ترین تحول، «در دسترس بودن کامل مجموعه حرکات» از همان ابتدای بازی است، به این معنا که برخلاف نسخه اول که بازیکن باید مهارت‌هایی چون پرش مارمولکی یا غلتیدن را به تدریج باز می‌کرد، در Yooka-Replaylee تمام این توانایی‌ها (و حتی حرکات جدیدی چون کمبوهای تهاجمی) در اختیار بازیکن قرار می‌گیرد تا از همان ثانیه اول، آزادانه به هر گوشه از جهان‌های وسیع دسترسی داشته باشد. این تغییر به همراه «دوربین بسیار بهبودیافته» که یکی از بدنام‌ترین نقاط ضعف نسخه اصلی بود، و اضافه شدن «سیستم نقشه و نشانک‌های سفر سریع» (Fast Travel)، حس گشت‌وگذار در جهان‌های بازی را از یک کار طاقت‌فرسا به یک تجربه روان و لذت‌بخش تبدیل کرده است. علاوه بر این، هر یک از پنج جهان اصلی به طور کامل گسترش یافته‌اند و تعداد «پیجی‌ها» (Pagies) که کلید پیشرفت در داستان هستند، در هر جهان از ۲۵ به ۵۰ افزایش یافته است، به‌طوری که برخی منتقدان این حس را به «Super Mario Odyssey» تشبیه کرده‌اند که کلکتیبل‌ها در هر گوشه‌ای پنهان شده‌اند. 

یک واحد جدید به نام «کوئیدز» (Q.U.I.D.S) نیز به بازی اضافه شده که با جمع‌آوری آن می‌توان از یک دستگاه فروش خودکار هوشمند، «تونیک‌های» تغییردهنده بازی (مانند افزایش سرعت یا تغییر ظاهر شخصیت‌ها) را خریداری کرد و همچنین یک مینی‌گیم جدید و مستقل به نام «رکسترو بایتس بک» (Rextro Bytes Back) که یک بازی پلتفرمر ایزومتریک در دل بازی اصلی است، به عنوان یک هدیه اضافه و ارزشمند توصیف شده است. با این حال، این تغییرات گسترده بدون عارضه نبوده و برخی منتقدان به «ساختار فرانکنشتاینی» و «ناهمواری‌های» آن اشاره کرده‌اند؛ به عنوان مثال، افزایش تعداد پیجی‌ها به حدی است که بازیکن می‌تواند پس از پاک‌سازی تنها دو جهان، تعداد کافی برای رویارویی با باس نهایی را جمع‌آوری کند و عملاً سه جهان دیگر را نادیده بگیرد (هرچند پس از اتمام بازی، امکان بازگشت به آن‌ها وجود دارد). همچنین حذف بعضی دیالوگ‌ها و شخصیت‌های فرعی به دلیل تغییر ساختار، از عمق روایی کاسته و برای درک کامل برخی صحنه‌ها، نیاز به تجربه نسخه اصلی را ایجاد کرده است.

از منظر فنی و هنری، Yooka-Replaylee با «ارتقای بصری عظیم» و «موتور گرافیکی جدید» خود، جهشی چشمگیر نسبت به نسخه ۲۰۱۷ داشته است. همه چیز رنگارنگ‌تر و زنده‌تر شده، نورپردازی به طور قابل توجهی بهبود یافته و شخصیت‌ها (به ویژه یوکا و لیلی) حالتی پویاتر و پراحساس‌تر پیدا کرده‌اند. موسیقی متن بازی این بار با تنظیمات ارکسترال و ضبط مجدد، به یکی از نقاط قوت بی‌نظیر بازی تبدیل شده و با هر حرکت و هر جهان، هماهنگی جادویی ایجاد می‌کند. با این حال، همین ارتقای بصری و فنی با گزارش‌هایی از «مشکلات عملکردی» همراه بوده است؛ برخی منتقدان به افت شدید نرخ فریم (به ویژه در نبرد با باس‌ها) و حتی کرش‌های ناگهانی در نسخه رایانه شخصی اشاره کرده‌اند. 

در نسخه نینتندو سوییچ ۲ نیز مشکلات فنی جزئی اما قابل توجه گزارش شده که انتظار می‌رود با بروزرسانی‌های آینده برطرف شوند. با وجود این ناهمواری‌های فنی، اکثر منتقدان بر این باورند که Yooka-Replaylee «نسخه قطعی» بازی اصلی است و با اصلاح نقاط کور، افزودن محتوای جدید و احترام به روح کلکتیبل‌های دوران N64، به یک «تجربه تقریباً ضروری» برای هر طرفدار پلتفرمرهای سه‌بعدی تبدیل شده است. اگرچه برخی معتقدند که بازی همچنان به پای غول‌های مدرن این سبک چون Astro Bot نمی‌رسد و حس و حالی «قدیمی و فرسوده» دارد، اما در مجموع، Yooka-Replaylee به عنوان یک «نامه عاشقانه موفق» به دوران طلایی پلتفرمرها شناخته شده که ثابت می‌کند گاهی یک بازنگری عمیق، می‌تواند ارزش یک اثر را بیش از یک دنباله‌ی تازه افزایش دهد.

بازی Yooka-Replaylee با توجه به محتوای نمایش داده شده، یک تجربه کاملاً خانوادگی و مناسب برای نوجوانان است. این بازی شامل خشونت خفیف و فانتزی بوده و فاقد خون‌ریزی، دشنام‌های شدید، محتوای زننده یا مضامین ترسناک و تاریک است و به جای آن، بر ماجراجویی‌های شاد، مراحل رنگارنگ و شخصیت‌های بامزه و خوش‌قلب متمرکز شده است. تنها چالش پیش روی بازیکنان، «سختیِ» برخی پازل‌ها و چالش‌های پرشی و همچنین نیاز به صبر و دقت در یافتن کلکتیبل‌هاست که ممکن است برای کودکانِ و خردسالان (زیر 12 سال) کمی دشوار یا خسته‌کننده باشد، اما این موضوع ربطی به محتوای آسیب‌رسان ندارد و در چارچوب یک سرگرمی فکری و سالم طراحی شده است. به‌طور کلی، Yooka-Replaylee یک انتخاب ایده‌آل و بی‌نقص برای سرگرمی و آشنایی کودکان و نوجوانان با دنیای پلتفرمرهای سه‌بعدی کلاسیک محسوب می‌شود.