شاید همه چیز از فیلم Battle Royale ساخته کینجی فوکاساکو شروع شد. جایی که ایده ساخت یک بازی با اقتباسی از این فیلم به ذهن خالق آن یعنی برندان گرین نقش بست. اما داستان فیلم از کجا شروع میشود و چگونه به بازی پابجی منتهی میگردد؟ در فیلم Battle Royale دولت ژاپن برای اینکه هرج و مرج جوانان سرکش را فرونشاند طرحی را اجرا میکند که در آن تعدادی از دانش آموزان را به جزیرهای میفرستد (البته دانشآموزان در ابتدا از این مسئله آگاه نیستند که قرار است در چه برنامهای شرکت کنند!) و به هر کدام از آنها مهلت میدهد تا در سه روز برای بدستآوردن شانس زنده ماندن خود تلاش کنند. البته به گردن هر دانش آموز یک قلاده بسته شده است که اگر از مسیری که مربی آنها اعلام میکند خارج شوند آن قلاده منفجر خواهد شد. دانش آموزان باید در این بازی کشت و کشتار بازی کنند تا زنده بمانند!
بازی پابجی با استفاده از ایده فیلم Battle Royale موج جدیدی در بازیهای سبک اکشن شوتر ایجاد نمود. سبک بتل رویال که در آن تعداد زیادی از بازیکنان باید در یک نبرد سلاطینی با یکدیگر مبارزه کنند گویی شیوه دیگری از بازی های سبک موبا اما این بار در سبکی به مانند شوترهای اول یا سوم شخص بود.
بازی شما را درگیر داستان خاصی نمی کند و تنها وظیفه مهم شما زنده ماندن در یک رقابت مرگ آور است. بعد از پریدن از هواپیما و فرود به نقشه بازی، تلاش برای یافتن سلاح و زنده ماند و کشتن سایر بازیکنان شروع میشود. مردن در بازی به معنی کنار رفتن از دور بازی است و به همین دلیل باید تلاش کنید تا جان خود را در این نبرد تن به تن حفظ کنید.
استتار، گوش دادن به صدای خش خش، صدای موتور و ماشین، صدای شلیک اسلحهها و ... همه و همه یادآور تکنیکهایی نظامی برای شرکت در یک جنگ شهری است و این مسئله اتفاقا ظرفیت تبدیل شدن پابجی به یک مانور برای تمرین جنگ های شهری را نیز نشان میدهد.
نبرد همزمان شما با ۱۰۰ بازیکن دیگر میتواند در قالب یک نفره، دو نفره و چهار نفره نیز دنبال شود و شما باید به محض بیرون پریدن از هواپیما و فرود به روی زمین، درون خانهها را برای یافتن مهمات و تجهیزات درمانی زیر و رو کنید تا دستتان از سلاح و امکانات خالی نباشد. لوت باکسها به صورت اتفاقی از تجهیزات و آیتمهای خاص پر هستند. البته این امکان برای شما وجود دارد تا در فضای بازی سوار بر خودرو یا موتور سیکلت در مناطق مختلف نقشه گشت و گذار کنید.
در این بازی آنلاین گروهی بازیکنان باید در مدت زمان مشخصی خود را به نقطه ای امن برسانند و اگر این کار را نکنند به مرور از جان آنها کم میشود و در نهایت میمیرند. البته در ضمن این مسئله باید به خاطر داشته باشند که توسط سایر بازیکنان و رقبا از اسنایپرها گرفته تا کمپرها شکار نشوند. به هر حال باید "بکشید تا کشته نشوید" و این توصیف کوتاهی است از پابجی!
این درست است که در بسیاری از بازیهای رایانهای کشتن و کشته شدن یکی از مکانیکهایی است که طراحان بازی با آن (یعنی مسئله زندگی) بر جذابیت بازی میافزایند و به نوعی یکی از انگیزانندههای بازیکنان همین مسئله است اما در پابجی که به نوعی آغاز گر سبک بتل رویال هاست با مسئله متفاوتی روبرو هستیم. اگر در سایر بازیها روندی داستانی ما را بر آن میدارد تا خشونتی توجیه شده را در نقش پنتاگونیست یا حتی آنتاگونیست خرج کنیم در پابجی دلیل انجام این همه کشت و کشتار تنها یک چیز است و آن هم طعم شیرین پیروزی است. بردن، پیشتازی و کسب آیتمهای بیشتر و البته زنده ماندن!
در نبردهای تن به تن پابجی میتوانید پس از کشتن رقیب امکانات او را به غارت ببرید و به او همانند یک لوت باکس نگاه کنید که باید خالیاش نمایید. بنابراین منطق "اگر جیبشان را نزنی جیبت را می زنند" توجیه شما برای این کار میشود، هرچند شما خیلی راه دیگری برای زنده ماندن ندارید. اما پابجی شامل رقابت و همکاری همزمان نیز میباشد. همکاری با هم تیمیها و کمک به آنها و راهنماییشان و اشتراک تجهیزات و ... و رقابت با سایرین برای از بین بردنشان.
در این بازی افرادی با شکل و شمایل مختلف که گویی درگیر یک جنگ شهری هستند اما فی الواقع در حال تلاش برای کشتن دیگران یا تلاش برای زنده ماندن خود و برنده شدن میباشند، حضور دارند. یکی با سوئیشرت، دیگری با تاپ، دیگری با یک پالتوی بلند و آن یکی هم با یک تیشرت یا پیراهن ساده، همه و همه در یک نبرد ۱۰۰ نفری درگیر میشوند که اتفاقاً فضایی واقعی دارد.
پول مجازی درون بازی از طریق بازی کردن یعنی کشتن سایرین و برنده شدن در بازی بدست خواهد آمد و برای خریدن لباس و آیتمها هم به کار میرود. البته پول مجازی دیگری در بازی وجود دارد که باید برای داشتن آن هزینه واقعی کنید.
وقتی در بازی برنده شوید عبارت به ظاهر نامربوطی به دنیای گیم، برای شما نقش می بندد. Winner Winner Chicken Dinner همان عبارتی است که از آن سخن میگوییم. برخی می گویند که این عبارت بر مبنای یک مسئله اجتماعی در دوران بحران اقتصادی سال های ۱۹۳۰ میلادی است. زمانی که افراد در شرط بندی شرکت میکردند و اگر برنده میشدند توانایی خرید یک مرغ را برای وعده غذایی خود داشتند. البته تعبیر دیگر این عبارت هم شاید برگردد به این مسئله که قیمت مرغ در کازینوهای لاس وگاس ۲ دلار بوده و این مبلغ به عنوان یک مبلغ استاندارد و پایه برای شرط بندی لحاظ میشده. پس با برنده شدن در یک قمار شما میتوانستید یک وعده شام، مرغ بخورید! به هر حال با حضور لوت باکسها و تلاش برای بردن و بردن و بردن در بازی با حضور بازیکنان واقعی حتی اگر در بازی با یک قمار صریح هم روبرو نباشیم، از مکانیکها و انگیزانندههای قمار میتوانیم مثالهایی بیاوریم. هر چند این مسئله یعنی تلاش برای رسیدن به یک پیروزی نزدیک چیزی است که به نوعی به عنوان یک اختلال برای بازیهای ویدئویی نیز مطرح میگردد. اما اگر بخواهیم با همان نگاه ساده عبارت پیروزی Winner Winner Chicken Dinner را بررسی کنیم به عبارت رایج بین خودمان یعنی "ما بردیم و ما بردیم چلوکباب و ما خوردیم" خواهیم رسید!
والدین محترم باید به نکاتی در مورد بازی PUBG توجه داشته باشند. در این بازی تا ۱۰۰ بازیکن با فرود آمدن در یک جزیره، باید با جمع آوری منابع و کشتن دیگران، سعی کنند زنده بمانند. وجود حاشیه هایی مانند تعظیم در برابر بت ها برای گرفتن آیتم در بازی موجب شده تا درخواستهایی برای ممنوعیت این بازی در کشورهایی مانند عراق، افغانستان، هند، پاکستان و ... نیز مطرح باشد و در برخی از این کشورها مانند عراق هم کلا این بازی ممنوع است.به هر حال اعتیاد در انجام این بازی و خشونت و خونریزی در فضایی نسبتا واقعیتر و همین طور نیمه عریانی و پوشش نامناسب برخی از شخصیتهای بازی مسائلی قابل توجه در بازی پابجی میباشند. این بازی در کشورهایی مانند برزیل، آلمان، ایسلند، نیوزلند و انگلستان، برای افراد بالای 16 سال و در آمریکا برای نوجوانان (رده سنی T) و در کره جنوبی هم برای افراد بالای 18 سال (البته نسخه ادیت شده آن برای افراد بالای 15 سال) رده بندی شده است. با توجه به این توضیحات، این بازی در کشور ما نیز مجور انتشار ندارد.
حداقل سیستم مورد نیاز برای اجرای بازی
سیستم پیشنهادی برای اجرای بازی