Hitman (2016)

پس از چند تجربه‌ی پرنوسان در سری Hitman — از محبوبیت Blood Money تا بازخوردهای بحث‌برانگیز Absolution — بازی Hitman (2016) یک بازسازی خلاقانه و جسورانه از هویت این سری بود. IO Interactive با انتخاب ساختار اپیزودیک و تمرکز بر آزادی کامل در نحوه‌ی اجرای مأموریت‌ها، نه‌تنها مسیر تازه‌ای برای فرنچایز تعریف کرد، بلکه موفق شد آن را به جایگاهی بسیار خاص در میان بازی‌های مخفی‌کاری بازگرداند.

در این نسخه، شما بار دیگر در نقش قاتل حرفه‌ای، Agent 47، به نقاط مختلف جهان سفر می‌کنید: از خیابان‌های شلوغ پاریس و بازارهای شلوغ مراکش گرفته تا قلعه‌های یخی در سیبری و مهمانی‌های اشرافی در توکیو. هر مرحله یک دنیای مینیاتوری، زنده و پرجزئیات است که مثل ساعت دقیق طراحی شده و آزادی عمل کامل را به بازیکن می‌دهد تا اهداف خود را به هر شکلی که می‌خواهد حذف کند.

ویژگی کلیدی و منحصربه‌فرد Hitman 2016، طراحی به اصطلاح "sandbox stealth" است؛ یعنی مراحل نه به‌صورت خطی، بلکه چندلایه و با ده‌ها مسیر، رویکرد و فرصت پنهان طراحی شده‌اند. شما می‌توانید با پوشیدن لباس خدمتکار وارد یک مهمانی شوید، یا با نقش یک سرآشپز به آشپزخانه راه پیدا کنید، یا حتی از بالای پشت‌بام، هدف را با شلیک تک‌تیر حذف کنید. این تنوع نه‌تنها به تکرارپذیری بالا منجر می‌شود، بلکه هر مأموریت را به یک پازل بزرگ تبدیل می‌کند.

در مقایسه با نسخه‌های قبلی سری، Hitman 2016 ساده‌تر ولی عمیق‌تر شده است. برخلاف Absolution که بیشتر به یک بازی اکشن خطی شبیه بود، این نسخه بازیکن را تشویق می‌کند که فکر کند، محیط را مطالعه کند و راه‌حل خلاقانه‌ای پیدا کند — دقیقاً همان چیزی که طرفداران قدیمی سری از آن استقبال می‌کنند. همچنین سیستم Opportunities (فرصت‌ها) به‌صورت اختیاری به بازیکن کمک می‌کند تا مسیرهای خلاقانه برای حذف هدف را کشف کند؛ از مسموم‌کردن نوشیدنی تا تنظیم یک "سانحه‌ی تصادفی" مرگبار.

از نظر گرافیکی، بازی با استفاده از موتور اختصاصی Glacier 2 به تصویری تمیز و واقع‌گرایانه دست یافته. اما آن‌چه بیشتر جلب توجه می‌کند، نه فقط کیفیت گرافیک، بلکه طراحی زنده و پویا‌ی محیط‌هاست. هر مرحله صدها NPC با رفتار، دیالوگ و زمان‌بندی خاص دارد که همگی بخشی از پازل هوشمندانه‌ی قتل هستند. در کنار کمپین اصلی، بازی میزبان محتواهای گسترده‌ای مانند اهداف فراری (Elusive Targets)، قراردادهای ساختگی کاربران (Contracts Mode) و چالش‌های متنوع دیگری نیز هست که عمر بازی را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهند.

از نظر ایرادات، برخی کاربران به سیستم always-online و نیاز به اتصال دائمی برای ثبت پیشرفت‌ها انتقاد داشتند. همچنین ساختار اپیزودیک در زمان عرضه باعث شد که تجربه‌ی داستانی گسسته به نظر برسد، اگرچه در نسخه‌ی کامل این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است.

Hitman (2016) بازگشتی شکوهمند به اصالت یک قاتل خاموش بود. بازی‌ای که نه به ضرب گلوله، بلکه به زیرکی، مشاهده و اجرای هوشمندانه مأموریت متکی است. اگر دلتان برای طراحی مرحله‌ی بی‌نقص، انتخاب‌های متعدد و لحظات «قهرمان بی‌صدا» تنگ شده، این بازی همان فرصتی‌ست که به شما یادآوری می‌کند یک قتل بی‌نقص، بیش از هر چیز، یک هنر است — و Agent 47، استاد تمام آن هنر.

بهتر است والدین محترم چند نکته را در خصوص Hitman بدانند. فضای این بازی به هیچ وجه برای کودکان طراحی نشده است و مخاطب هدف آن گروه سنی بزرگسال است. شخصیت اصلی یک آدم کش حرفه‌ای است که با خونسردی افراد را از پا در می‌آورد. افراد با صدای ناشی از رنج و درد کشته می‌شوند و بنا به سلاحی که توسط آن کشته می‌شوند حجم خونریزی متفاوت است. همچنین در بازی در خصوص مواد مخدر گفتگو می‌شود. البته باید اشاره کرد کشتن افراد بی گناه در بازی از امتیاز نهایی مرحله به شدت می‌کاهد. لطفا در هنگام خرید به رده‌بندی سنی ESRA درج شده بر روی بسته بازی دقت فرمایید.